Iedereen heeft wel een geheim(pje); vreemd, vreemder, vreemdst

Daar kun je toch geen
'nee' tegen zeggen?

Waarom kan ik nooit 'nee' zeggen tegen mijn bloemenmannetje? Meestal op donderdag aan het einde van de dag gaat hard de deurbel. Dan weet ik dat 'mijn' mannetje voor de deur staat. Het is een oud mannetje dat bloemen aan de deur verkoopt. Blijkbaar loopt het goed, want ik zie dat hij bij veel deuren gezellig een praatje maakt én wat verkoopt. Ik denk dat meerdere mensen - met name vrouwen, maar soms ook de huismannen - zijn charmes niet kunnen weerstaan. Bij Murat doet hij altijd of hij het verkopersvak nog moet leren: 'Ik ben nog in de leer' is dan zijn weerwoord als ook hij probeert iets minder te kopen dan hij aanbeveelt.  

Rozen uit eigen tuin, net niet voldoende voor een boeketje.

Volgens Murat heb ik wel meerdere 'mannetjes' en ja, dat klopt eigenlijk wel. Zo heb ik een visboer waar ik vaak speciaal naar toe ga en ook daar koop ik vaak meer dan ik wil c.q. nodig heb. Deze man is echter heel goed voor zijn personeel, dat merk je aan alles. En hij is ook erg gul - zal vast ook iets met klantenbinding te maken hebben - niet alleen bij mij, maar ook als zoonlief,  'arme student' volgens de visboer, daar komt, die krijgt vaak nog wat extra's mee. 

Naast mijn vismannetje, bloemenmannetje ga ik regelmatig naar een groentemannetje en heb ik ten slotte ook nog een mannetje voor het inmaken van mijn kleding. Geen van deze mannetjes - die ik allemaal voor verschillende doeleinden bezoek - is dus geheim voor mijn eigen mannetje. Het lijkt wel of ik geen geheimen kan hebben.

Vreemd verhaal 

Dat is wel anders bij de mini serie van Netflix The Stranger (zie trailer The Stranger). Samen, dus niet in het geheim, hebben we onlangs in no time deze achtdelige serie bekeken. Een vreemdeling vertelt een 'vreemd verhaal', een geheim dat beter niet bekend kunnen worden. Er zijn verschillende verhaallijnen in deze tot op het laatst toe spannende serie. Zo is er het geheim van een gefakete zwangerschap, een onthoofde alpaca en wordt de vrouw van een advocaat vermist. Je raakt vertrouwd met meerdere personages die ieder zo hun eigen probleem hebben. Soms weet je niet waar het verhaal naar toe gaat; iedere aflevering heeft weer een onverwachte wending, maar uiteindelijk komen alle verhaallijnen wel bij elkaar. Soms iets te gekunsteld, wat overdone, maar het past wel. De voelbare spanning in de trailer, blijft de hele serie door hangen. Een vreemdeling vertelt een vreemd verhaal, dat ervoor zorgt dat je acht afleveringen lang uitkijkt naar de ontknoping. Knap gedaan!

Nog tikje vreemder in Stranger Things

Eleven

Will, Mike, Dustin en Lucas

Eigenlijk kijk ik altijd eerst even naar de synopsis voordat ik een serie ga kijken. Deze keer echter niet, en als ik dat wel had gedaan, denk ik dat ik het over had geslagen. Horror, zo wordt het namelijk omschreven, is niet echt my cup of tea. Soms is het dus maar goed, uit mezelf ga ik niet zo snel uit mijn comfortzone. Bij deze serie - er blijken vier seizoenen te zijn! - raken vier knulletjes betrokken bij een bijzonder fenomeen. Het begint onschuldig, zoals in de trailer te zien is - trailer Stranger Things - met een spel waarbij de Demogorgon tot leven komt. Dit enge monster veroorzaakt uiteraard alleen maar narigheid die inderdaad op een horror-achtige manier tot de kijker worden gebracht. Wat mij echter trok in deze serie, tot nu toe twee gekeken, is de vriendschap tussen de jongens. Niet alleen vriendschap, maar ook de voorkomende problemen zoals ruzietjes om niets, er komt jaloersheid in het spel als een 'vreemd' meisje Eleven mogelijk bij de club komt. De vier jongens zijn allemaal op hun eigen manier een beetje bijzonder. 

Grappig is ook Toothless, Dustin, die vooral veel snoept en om niets ruzie maakt met Lucas. Mike is een gevoelige jongen die bevriend raakt met Eleven, een meisje met bijzondere krachten en zijn vriendschap met zorgt voor de nodige spanning in hun vriendenclubje. Tenslotte is er Will, de zoon van alleenstaande Joyce (bijzonder goed vertolkt door Winona Rider) die in contact komt met de Demogorgon. 

Een serie die zich afspeelt in de jaren 80, altijd goede herinneringen aan, waarbij vriendschap centraal staat. De bijbehorende muziek, kleding, auto's etc. en natuurlijk het feit dat het afspeelt in Amerika, heeft ervoor gezorgd dat ik er ook naar uitkijk om de derde serie te gaan kijken. Maar niet 's avonds, want ik heb al wel een paar keer hele vreemde dromen aan over gehouden.

Meer info: Stranger Things

Het kan nog vreemder

Het kan nog vreemder: enige tijd geleden zijn we per toeval beland op de Koreaanse mini serie Stranger. Ook hier worden we weer geconfronteerd met iets wat wij als vreemd ervaren. De jonge en ambitieuze openbare aanklager Hwang Shi-Mok staat voor de klus om een moordzaak op te lossen. 

Hij wordt bijgestaan door de detective Han yea-Jin, een super grappige vrouw die ervoor zorgt dat hij altijd net een andere kijk op de situatie krijgt. Wat heel vreemd is, is dat Hwang Shi-Mok geen emoties blijkt te hebben. Hij is zo rationeel en afstandelijk omdat zijn emoties uitgeschakeld zijn; dit is gebeurd tijdens een hersenoperatie. Het stel is echt een beetje bijzonder, zowel voor ons als westerlingen, maar ook voor de Koreanen in het verhaal. Ze worden niet altijd geloofd, zijn als een van de weinigen niet corrupt, denken zelfstandig en weten op een voor Koreanen controversiële manier zaken op te lossen. 

Het toeval wil dat we op deze serie terecht kwamen, zochten iets wat ons was aangeraden van 'Stranger' en dachten dat dit het was. Bij tijd en wijle wel ietwat lastig te volgen, omdat de namen en de personen soms wat moeilijk uit elkaar te houden zijn. Wel zeer zeker de moeite waard als was het alleen al omdat de twee hoofdpersonen gewoon een beetje vreemd zijn, maar wel echt leuk vreemd. Een soort Rivella dus. 

trailer Koreaanse mini serie Stranger