Gestoken door een werkbij? Het moet niet gekker worden!

Transformatie naar huisvrouw?

Soms, heel soms, heb je van die momenten die je moet koesteren. Voor mij is dit bijvoorbeeld als ik een schoonmaakbui krijg. Dat gebeurt niet heel vaak, moet ik bekennen, maar als ik eenmaal bezig ben, dan ga ik er ook voor. Meestal krijg ik dan halverwege een snicker-momentje en wil dan eigenlijk stoppen. Dat kan natuurlijk niet, alles staat overhoop en dat kun je niet zo laten staan. Ik denk dat ik een beetje op mijn moeder lijk, helemaal als ik dan even naar de winkel moet om iets te halen voor de schoonmaak. Dat moet je natuurlijk eerder doen, zodat je niet weg hoeft en als je dan terugkomt de moed je helemaal in de schoenen zinkt, omdat alles er nog gewoon staat.

Ouderwets en nieuwerwets
Deze keer pakte ik het anders aan: vooraf gekeken wat er nodig was om eens lekker huis te houden en besloten om het gewoon bij schoonmaakazijn te houden. Eigenlijk wilde ik baking soda gebruiken, las op internet, handy, dat dit echt ultiem goed schoonmaakt. Bij alle winkels in de Stevenshof Dirk, AH, Kruidvat en ook bij Giraffe gezocht, had in keukenkastje alleen iets gevonden dat je voor koek- en gebak gebruikt, maar nergens de schoonmaakvariant gevonden. Bij Dirk vroeg ik voor de zekerheid even aan een wat oudere dame of het wel klopte, dat je baking soda gebruikt voor schoonmaak. 'Jazeker, ik weet precies wat je bedoelt. Zit in een geel doosje.' 

Ze wist eigenlijk niet of ze het wel daar verkochten, ik moest het maar even proberen bij Kruidvat of een drogist. Al pratend vroeg ze het ook nog even aan een ander dametje, die volmondig beaamde dat dit echt heel goed is voor schoonmaken. Bij de kassa wist de caissière ook niet met zekerheid te zeggen of er wel twee varianten bestonden. 'Wellicht kun je de bakvariant ook gewoon voor schoonmaken gebruiken'.  Ik besloot om toch maar even verder te zoeken, zonder resultaat. Wel bij Giraffe een ander 'wondermiddel' laten aansmeren The Pink, blijkbaar dé nieuwe rage onder huisvrouwen.  maar helaas daar verkochten ze het niet. Wel The Pink dus, volgens de Ook daar wist de verkoopster wat ik zocht, verkoopster was dit helemaal in; maakte super schoon, het was razend populair. Ze had alleen nog maar de cream cleaner variant, bleek een soort roze Jif te zijn, maar ruikt wat zurig, net als bij de tandarts. Ben er niet kapot van, maar gebruik het wel voor de gootsteen. Dus maar gewoon over op al oude schoonmaakazijn. En dát werkt als een tierelier.  Hard bezig geweest en alle voegen van kleinste kamertje beneden eens flink onder handen genomen. Het ruikt weer lekker fris, azijn met vleugje citroen zodat het niet te zuur ruikt en helemaal blinkend schoon. Heb me - wederom - voorgenomen om wat vaker eens dit soort klussen aan te pakken.

Dat had ik overigens eerder voorgenomen, deels gelukt, want ik had de week ervoor de gordijnen gewassen en ramen gezeemd. Bij het ophangen deed ik wat mijn moeder altijd deed: mopperen op de haakjes en aanwijzingen geven aan Murat, die hielp met ophangen. Zit denk toch beetje in de genen. 

Het moet niet gekker worden!

Mors Fietsen bij
bedrijventerrein De Waard

Iets wat ik echt niet van haar heb, ik heb haar althans daar nog nooit op kunnen betrappen: fietsen. De laatste weken fiets ik me een slag in de rondte. Helaas liep dat niet helemaal soepel, bleef de ketting maar haperen ondanks Murats goede intenties om dit te verhelpen. Ieder heeft zo zijn 'steel' en ondanks zijn veelvuldige  reparatiewerk aan de fietsen van de jongens, was het hem niet gelukt dit euvel te verhelpen. Op naar de fietsenmaker dus. Ik ga graag naar Mors fietsen, van oudsher een sociale werkplaats. We worden er altijd goed geholpen en hebben er menig fiets voor de jongens gekocht. Je krijgt daar ook een leenfiets mee. Thuis kwam deze fiets, met rode fietstassen, de mannen al bekend voor. Voordat ik deze retour bracht, ging ik eerst nog even naar mijn mannetjes, ik had ze gemist ze waren op vakantie, op de markt in de Merenwijk. Fietstas helemaal afgeladen met groenten en vis, naar huis en daarna weer en route naar bedrijventerrein De Waard. Ondertussen de fietstassen volgeladen met oude pannen - niet meer bruikbaar i.v.m. nieuw inductiefornuis - die ik al langer wilde wegbrengen, maar steeds uitstelde.

Voordat ik echter kriskras door Leiden kon fietsen, moest ik eerst toch nog even schoonmaken. Al veel langer had ik me voorgenomen om af en toe ook een keukenkastje schoon te maken. Had recentelijk alleen de buitenkant onlangs met ammonia - mijn favoriete schoonmaakmiddel, ruikt héérlijk - afgenomen. Binnenkant van 1 lade noodzakelijkerwijs vorige week schoongemaakt, omdat ik doosje met zemelen had laten vallen. Dat moest echt direct opgeruimd worden, en ja dan ook maar doekje erover. Had toen echter geen zin om ook andere lades schoon te maken. Dat kon nog wel even wachten, veel te mooi weer, toch?

Helaas, vanochtend een Lau en Tinnie-momentje (zie eerdere blog: Lau en Tinnie in Japan), glipt de doos met muesli uit mijn handen. Je raadt het al: het zat overal. Dus toen direct maar wel alle kastjes en lades van de keuken aan grote beurt onderworpen en de oude pannen opruimen. Kon ik direct de oude pannen in de leenfietstas stoppen.

Daar aangekomen even lekker gek gedaan: fietstassen aangeschaft. Ik hoor Murat al reageren: "Het moet niet gekker worden!" 

Soort transformatie naar een echte huisvrouw. Gelukkig weet ik beter, ik kan sommige dingen goed zoals lekker koken, gezellig kletsen, wat bloggen over belevenissen en gelezen boeken, maar de skills van een huisvrouw heb ik nog niet echt onder de knie. Overigens las ik laatst in Willem die Madoc maakte dat een huisvrouw van toen bij de herberg eten bestelde (zie Leeservaring Willem die Madoc maakte.) Soort vroege vorm van huidige order in; iets wat overigens niet echt aan mij besteed is. Dan kook ik liever zelf en rommel ik maar wat aan in het huishouden. Ieder zo z'n ding, toch?

Terwijl ik dit schrijf, hoor ik op de radio Quiero van Julio Iglesias voorbij komen, de lievelingszanger van mijn moeder. Zij heeft door een liedje van hem besloten om - met vijf opgroeiende meiden om haar heen - Spaans te gaan leren. Dat kan geen toeval zijn! Als ze mij de laatste tijd zo bezig zou hebben gezien, zou mijn moeder lachend gevraagd hebben: 'Ben je gestoken door een werkbij?'